De bezienswaardigheden, uitgelegd
Vinh Trang-pagode en Unicorn Islet, uitgelegd
Wat u werkelijk ziet tijdens de twee stops op het vasteland en in de fruitboomgaard op deze route — een 19e-eeuwse pagode gebouwd volgens drie architecturale tradities, en een van de vier heilige eilandjes in de Tiền-rivier.
Bekijk tickets voor de Mekongdelta op GetYourGuide ↗De twee stops
| Stop | Wat het is |
|---|---|
| Vinh Trang-pagode | Gebouwd in 1849; Vietnamese, Chinese, Khmer en Europese motieven; meer dan 60 Boeddhabeelden |
| Eenhoorn-eilandje | Een van de vier heilige eilandjes in de Tiền-rivier, bestemd voor fruittelers |
Een pagode die uit drie tradities tegelijk is opgetrokken
Vinh Trang-pagode begon als een kleine kluizenaarswoning met bladerdak, opgericht in het begin van de 19e eeuw door districtshoofd Bùi Công Đạt. In 1849 bouwde de monnik Thích Huệ Đăng haar om tot een volwaardige pagode en gaf haar de naam die ze vandaag draagt. Wat haar onderscheidt van andere tempels in de Mekongdelta is de mix op haar façade: Vietnamese en Chinese daklijnen en drakensnijwerk-tradities naast Khmer-motieven en een Europees beïnvloede voorgevel — een combinatie die de gelaagde geschiedenis van handel en migratie in de delta weerspiegelt, eerder dan één enkele architectuurschool.
Zestig Boeddhabeelden, en drie reusachtige
Binnen en rond het terrein herbergt Vinh Trang meer dan 60 Boeddhabeelden, gesneden uit hout, gegoten in brons of gevormd in terracotta. Drie vallen op door hun formaat: een staande Amitabha-Boeddha, een zittende Maitreya (de 'lachende Boeddha' die de meeste bezoekers meteen herkennen), en een liggende Shakyamuni die het laatste heengaan van de Boeddha uitbeeldt. De pagode blijft een actieve plaats van aanbidding, geen museumstuk, dus bezoekersgroepen wordt gevraagd dezelfde rustige, respectvolle tred aan te houden die in elke werkende tempel wordt verwacht.
Vier eilandjes, en waarom deze route het Eenhoorn-eilandje aandoet
De Tiền-rivier bij Mỹ Tho telt vier bekende eilandjes, traditioneel vernoemd naar vier heilige wezens — Draak (Long), Eenhoorn (Lân), Schildpad (Quy) en Feniks (Phụng) — elk van oudsher beplant met tropische fruitboomgaarden die nog steeds product leveren aan de markten van Ho Chi Minhstad. Het motorboottraject van deze route meert aan bij het Eenhoorn-eilandje (Cồn Lân), waar de stop met fruitproeverij, honingthee en volksmuziek plaatsvindt; andere aanbieders in de Mekongdelta bezoeken soms een ander eilandje uit de groep, en dat is een van de kleine manieren waarop routes van verschillende organisatoren echt van elkaar verschillen.
Wat er werkelijk gebeurt op het eilandje
Aan wal op het Eenhoorn-eilandje wandelen groepen langs beschaduwde boomgaardpaden langs longan, mango, drakenfruit en andere tropische bomen, afhankelijk van het seizoen, en gaan vervolgens zitten voor een proeverij van vers fruit, honingthee en soms honingwijn uit een kleine bijenhouderij ter plaatse. Een kort optreden met traditionele Vietnamese volksliedjes, meestal live uitgevoerd voor bezoekersgroepen op traditionele instrumenten, sluit de stop doorgaans af voordat iedereen weer aan boord gaat van de motorboot voor het volgende traject.
Waarom de pagode vóór de boten komt, niet erna
Vinh Trang ligt direct aan de route tussen Ho Chi Minhstad en de rivierkades van Mỹ Tho, en dat is de praktische reden waarom het een stop onderweg is in plaats van een aparte excursie. Door er eerst langs te gaan, bereikt de groep de kades terwijl de boot en gids al klaarstaan, in plaats van een tempelbezoek te moeten inpassen in de krappere timing van de rivier- en kanaaltrajecten later op de dag.
Draak, Schildpad en Feniks: de andere drie eilandjes
Eenhoorn is slechts een van de vier — Draakseiland (Long) en Schildpadeiland (Quy) liggen binnen zichtafstand op de Tiền-rivier, beide eveneens vooral beplant met fruitboomgaarden en kleine ambachtelijke werkplaatsen, terwijl Fenikseiland (Phụng), iets verderop, zijn eigen vreemdere geschiedenis draagt als basis van een religieuze gemeenschap uit het midden van de 20e eeuw rond kokosnoten (behandeld in de gids over Bến Tre). Sommige routes door de Mekongdelta bezoeken twee of drie van de vier eilandjes op één dag in plaats van alleen Eenhoorn; deze route houdt het bij die ene stop, wat mede de reden is waarom het traject met de motorboot en de wandeling door de boomgaard hier behapbaar blijft in plaats van het grootste deel van de ochtend te vullen.
Wat de foto's niet helemaal laten zien
De meervoudige daklijn van Vinh Trang fotografeert spectaculair van een afstand, maar van dichtbij is het terrein compact en kan het druk zijn met andere reisgroepen die volgens hetzelfde ochtendschema langskomen. De paden door de boomgaard van Eenhoorneiland zijn beschaduwd en prettig begaanbaar, maar de stop met honingthee en volksmuziek is meestal kort — eerder twintig minuten dan een uur — omdat het een van meerdere etappes is in een lange dag, niet op zichzelf het hoogtepunt van de dag. Als werkende pagode in plaats van museum verwacht Vinh Trang ook dat bezoekers hun schouders en knieën bedekt houden, iets om rekening mee te houden, zelfs op een hete ochtend.